De laatste kilometers naar Lagos

Vandaag stond alweer de allerlaatste etappe van onze Fisherman’s Trail op het programma: van Burgau naar Lagos. De dag begon in ieder geval uitstekend met opnieuw een heerlijk ontbijt in Sagres. Rond 9 uur werden we bij het hotel opgehaald door een taxi, die ons netjes naar Burgau bracht, waar onze wandeling begon. Het eerste stuk liep heerlijk. Een klein klimmetje hier en daar, een lekker windje erbij en natuurlijk weer die uitzichten waar we inmiddels behoorlijk aan gewend zijn geraakt: ruige kliffen, blauwe zee en mooie wandelpaden langs de kust. Het verveelt eigenlijk nooit. Onderweg kwamen we door Luz, een prachtig badplaatsje met palmbomen, stranden en gezellige sfeer. Toch hangt er ook een bijzondere lading aan dit stadje. Onze Nederlandse wandelvrienden vertelden namelijk dat Luz bekendstaat om de verdwijning van Madeleine McCann. Best een vreemd idee als je daar rondloopt. Het blijft natuurlijk vooral een heel mooi plaatsje, maar zo’n verhaal blijft toch ergens in je hoofd hangen. Vanaf Luz wandelden we verder richting Lagos. De omgeving bleef prachtig, met indrukwekkende stranden en hoge kliffen, maar we merkten allebei wel dat de kilometers inmiddels flink in de benen zitten. Ondanks de rustdag van gisteren voelde deze etappe toch zwaarder dan verwacht. Misschien lichamelijk, misschien ook een beetje mentaal omdat je weet dat dit écht de laatste dag is. En toen kwamen we langzaam Lagos binnen. Meteen merk je het verschil met de rustige dorpjes waar we de afgelopen dagen hebben gelopen. Het werd drukker, toeristischer en voller. Persoonlijk vonden wij dat wel iets minder charmant na al die rustige natuurstukken van de afgelopen dagen. Maar goed, het hoorde erbij. We hebben de laatste kilometers gewoon netjes afgemaakt en uiteindelijk ons hotel bereikt. Daar werden we weer hartstikke vriendelijk ontvangen. Een keurig viersterrenhotel waar we zelfs al eerder terechtkonden dan de officiële inchecktijd. Onze koffers stonden alweer netjes klaar op de kamer, alles was opnieuw perfect geregeld. Na even opfrissen en een kleine powernap trokken we de stad weer in om ons laatste avondmaal in Portugal te scoren. En dat werd een succes. We aten in een klein, typisch Portugees restaurantje waar het zó populair was dat er een rij voor de deur stond. Binnen konden misschien dertig mensen zitten, in een ruimte die amper groter leek dan dertig vierkante meter. Superdruk dus, maar juist daardoor ontzettend sfeervol. Daar aten we voor het eerst cataplana: een typisch Portugees gerecht met garnalen, mosselen, groenten en saus, geserveerd in zo’n grote metalen schaal, echt lekker en een perfecte afsluiter van deze wandelvakantie. Na het eten nog even langs de supermarkt voor wat water en daarna terug naar het hotel. Morgen vliegen we weer terug naar Nederland. Rond half zeven ’s avonds vertrekken we vanuit Faro en als alles goed gaat hopen we rond elf uur weer veilig thuis te zijn. En hoe mooi deze reis ook was… stiekem kijken we daar ook wel weer een beetje naar uit.